Oude paden, tradities en exotische natuur

Tweeëntwintig jaar geleden bezocht mijn moeder de Azoren voor het eerst. Ik was destijds drie jaar oud en dol op mijn driewieler, en kon helaas niet mee vanwege de waterpokken. Mijn moeder bracht herinneringen, verhalen en foto’s mee terug, overgoten met vreugde. Ze praat nog steeds over deze negen mysterieuze eilanden terwijl ze de lunch bereidt. “Ik wil er nog eens terugkeren, dat moet ik gewoon doen”, zei ze.

Sinds dat moment droom ik ervan: de enorme groene velden, de koeien die er vrij rondlopen, de stoofpot gekookt in heet water…

Negen stukjes land doemen op magische wijze op uit de Atlantische Oceaan. Nu, twee decennia later, is het mijn beurt om de Azoren te betreden…